حديث ( 3 ) و با همين اسناد از محمّد بن احمد با اسنادش مرفوعا تا حضرت ابى عبد الله عليه السّلام چنين نقل كرده كه آن حضرت فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم از لباس سياه كراهت داشتند مگر از سه چيز : عمامه ، موزه ، عباء . حديث ( 4 ) و با همين اسناد ، از محمّد بن احمد ، از حسن بن حسين لؤلؤى از محمّد بن سنان ، از حذيفة بن منصور وى مىگويد : در حيره محضر حضرت ابى عبد الله عليه السّلام بودم كه رسول و فرستاده ابى العبّاس خليفه نزد آن حضرت آمد و حضرتش را دعوت نمود ، امام عليه السّلام بالاپوش بارانى را كه يك طرفش سياه و طرف ديگرش سفيد بود طلبيده و پوشيدند سپس فرمودند : توجّه داشته باشيد من اين را مىپوشم و مىدانم كه لباس اهل آتش است . مؤلف اين كتاب ( صدوق عليه الرحمه ) مىگويد : حضرت آن را به جهت تقيّه پوشيدند و اين كه به حذيفة بن منصور خبر دادند ، لباس مزبور ، لباس اهل آتش است به خاطر اين بود كه وى را امين و مطمئن مىدانستند فلذا گروهى از شيعه كه محضر مبارك امام رسيده بودند و از پوشيدن لباس سياه از حضرتش سؤال كردند ؟ حضرت در كتمان سرّ به آنها چون اطمينان و وثوق نداشتند از آنها تقيّه نموده و حكم واقعى را بيان نفرمودند . حديث ( 5 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن يحيى عطَّار ، از محمّد بن احمد ، از على بن ابراهيم جعفرى ، از محمّد بن فضل ، از داود رقّى وى مىگويد : شيعه از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام راجع به پوشيدن لباس سياه سؤال مىكردند و ديديم آن جناب را كه نشسته بودند در حالى كه جبّه اى سياه به تن و عرق چينى سياه به سر و موزه اى سياه كه در داخلش پنبه سياه بود به پا داشتند ، راوى مىگويد : سپس حضرت قسمتى از موزه را شكافت و فرمود پنبه اى كه داخل آن است سياه مىباشد و از آن قسمت شكافته شده مقدارى پنبه سياه بيرون آورد و پس از آن فرمود : دل و قلب خود را سفيد نما و هر چه خواستى بپوش . محمّد بن على مؤلف اين كتاب مىگويد : پوشيدن لباسهاى سياه در مورد اين روايت از باب تقيّه بوده و دليل بر آن فرموده امام عليه السّلام در حديث قبلى است كه فرمودند :